Wat Pa Nonnichey: De verborgen bostempel nabij de Thaise grens
Stel je voor: je bent net aangekomen in de stille uithoek van noordelijk Laos, na een lange boottocht over de Mekong. Je hebt de drukte van Luang Prabang achter je gelaten en de chaotische straten van Vientiane overleefd.
Je zoekt iets anders. Iets wat niet in de standaard backpacker-gids staat.
Iets wat ruikt naar oude teak en rook van wierook. Dat is precies wat je vindt bij Wat Pa Nonnichey, een verborgen bostempel die zo rustig is dat je je eigen hartslag kunt horen. Deze tempel ligt net buiten de bewoonde wereld, in de provincie Xaignabouli, dicht bij de Thaise grens.
Het is geen plek voor grote tourbussen of drukke selfies. Het is een plek voor stilte. Als je backpackend door Laos reist, is dit de omweg die je wilt maken voor een moment van pure rust.
Wat is Wat Pa Nonnichey?
Wat Pa Nonnichey is een klein boeddhistisch klooster, een zogenaamd 'wat', verscholen in een dicht junglebos. Het is een plek waar monniken in alle eenvoud leven, ver weg van de commerciële toeristische routes. In tegenstelling tot de grote, gouden tempels in de steden, is deze tempel sober en ingetogen.
De naam betekent letterlijk 'het bos van de nonnichey-boom'. De nonnichey is een lokale boom die bekend staat om zijn geurige hout.
Als je door de poort loopt, voelt het alsof je een andere wereld betreedt. De lucht is fris, gevuld met de geur van natte aarde en wierook.
De tempel wordt onderhouden door een handvol monniken en lokale vrijwilligers. Het is geen museumstuk; het is een levende, ademende gemeenschap. Voor reizigers die Luang Prabang bezoeken, is dit een verfrissend alternatief voor de drukte van de nachtmarkt.
Waarom deze tempel bezoeken?
Veel reizigers hebben last van 'tempel-moeheid' na een paar dagen in Zuidoost-Azië. Je ziet er zoveel dat ze in het geheugen vervagen. Wat Pa Nonnichey is anders.
Omdat het zo afgelegen ligt, voelt het ontdekken ervan als een persoonlijke overwinning.
Het is geen plek die je 'afvinkt'; het is een plek die je ervaart. De rust hier is voelbaar.
In Luang Prabang hoor je scooterherrie en in Vientiane is het continue verkeer. Hier hoor je alleen het ruisen van de bladeren en het verre geluid van een klokkenspel. Het is de perfecte remedie tegen reisstress.
Bovendien steun je door je bezoek de lokale gemeenschap. Veel van deze kleine tempels hebben weinig tot geen overheidssubsidie.
Je kleine donatie of de aankoop van een lokale handgemaakte armband helpt echt. Het is een directe, positieve impact op je reis.
De kern en werking: Wat je kunt verwachten
Als je aankomt, valt meteen de architectuur op. Vergeet de glitter en glamour van goud.
Hier zie je veel natuurlijke materialen. De hoofdtempel is gebouwd van donker hout en bamboo, met een dak dat bedekt is met bananenbladeren in plaats van tegels.
Het voelt organisch en verbonden met de natuur. Een typisch bezoek begint bij de ingangspoort. Je trekt je schoenen uit – dat is hier heilig. De vloeren van de tempelhal zijn van glad hout of koele steen.
Binnenin vind je eenvoudige Boeddhabeelden, niet bedekt met juwelen, maar versierd met verse bloemen en kaarsen die door bezoekers zijn aangeboden.
De werking van de tempel is simpel: meditatie en onderhoud. Je zult monniken zien die de tuin bijhouden of rustig zitten mediteren. Er is geen druk schema.
Je mag vrij rondlopen, zolang je respectvol bent. Het is gebruikelijk om een kleine donatie te doen in de offerbak, meestal een bedrag tussen de €1 en €5.
Een speciaal onderdeel van de tempel is de 'spirit house' buiten. Hier brengen locals offers aan de geesten van het bos.
Als backpacker kun je hier ook een wens doen of even stilstaan bij je reis, net als bij Wat Pa Phai met haar muurschilderingen. Het voelt verbonden met de oude animistische tradities die in heel Laos nog sterk leven.
Prijzen en praktische zaken voor de reiziger
Er zijn geen dure entreetickets zoals in de grote toeristische centra. De toegang is gratis, maar een vrijwillige donatie wordt zeer op prijs gesteld.
Reken op €2 tot €5 per persoon. Dit geld wordt direct gebruikt voor onderhoud en eten voor de monniken.
Als je vanuit Luang Prabang komt, zijn de transportkosten de grootste uitgave. De makkelijkste manier is een georganiseerde tour, maar die is vaak duur (rond de €40-€60 per persoon). Een avontuurlijkere optie is een privé-taxi (songthaew) huren voor een dag.
Reken op €50-€70 voor een retourtrip, wat leuker wordt als je met 2 of 3 personen bent. Wil je backpackend met het openbaar vervoer? Neem de bus naar de provinciestad Xaignabouli (vanuit Luang Prabang ongeveer €10-€15, 4-5 uur). Vanuit daar moet je een lokale motor-taxi (€5-€10) regelen naar de tempel.
Het is een stuk lastiger, maar een echte backpacker-uitdaging, vergelijkbaar met hiken in de bergen van Phongsaly.
Overnachten kan in de omgeving niet direct bij de tempel, maar in de nabijgelegen dorpjes. Er zijn eenvoudige guesthouses voor €10-€15 per nacht. Voor luxe moet je terug naar Luang Prabang, maar voor deze ervaring is eenvoud juist passend.
Praktische tips voor je bezoek
De weg naar de tempel is onverhard. Als het geregend heeft, wordt het modderig.
Draag stevige schoenen of slippers met goede grip. Een wandelschoen is ideaal, maar een flip-flop (een typische backpackerslipper) kan ook, mits je voorzichtig bent. Neem voldoende water mee.
Er is geen verkoopkraam bij de tempel. Een fles van 1,5 liter per persoon is nodig, want het kan heet en vochtig zijn in het bos.
Ook muggenspray is essentieel; je bent tenslotte in de jungle. Wat moet je aantrekken? Draag bedekte kleding. Schouders en knieën moeten bedekt zijn. Een lichte, lange broek en een shirt met mouwen zijn perfect.
In Laos is dit respectvol naar de monniken toe. Een sarong meenemen is handig voor als je snel iets moet bedekken.
Fotograferen is toegestaan, maar met mate. Vraag altijd toestemming als je een monnik op de foto wilt zetten. Geen flits gebruiken tijdens meditatie.
De sfeer is heilig, en je wilt die niet verstoren met lawaai of fel licht.
Probeer vroeg in de ochtend te gaan. Dan is het koeler en zijn de monniken vaak nog bezig met hun ochtendrituelen. Het licht door de bomen is dan prachtig.
Na je bezoek kun je doorrijden naar een nabijgelegen waterval voor een verfrissende duik. Als je eenmaal bent geweest, voelt het alsof je een geheim hebt gedeeld.
Het is een herinnering die niet vervaagt, zoals een standaard toeristische foto. Het is het echte Laos: stil, groen en diep verbonden met de natuur. Maak bijvoorbeeld een trekking naar Ban Laya, pak je rugzak en ervaar deze verborgen parel.